تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۳

این دو بیت بیانگر احساس دلتنگی و تنهایی است. اشاره دارد به اینکه از وقتی که دل شاعر شکسته شده و از عشق محروم مانده، او هیچ خوشی و آرامشی را تجربه نکرده است. همچنین، در بیت دوم به تشبیه کودک یتیم اشاره می‌کند که به دلیل کمبود محبت و تفاوت میان منابع محبت (شیر) دچار خلأ عاطفی و غم است.