غنچهٔ دلگیر ما را برگ شکرخند نیست
ای نسیم عافیت، شبگیر کن از کوی ما
دربارهٔ این سروده
این شعر به حس دلتنگی و غم شاعر اشاره دارد. او با توجه به نبود شادی و شکرخند در دلش، از نسیم شب میخواهد تا او را از این حال و هوای ناراحتکننده بیرون بیاورد و به کوی عشق و خوشبختی برساند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.