روزگاری است که در دیر مغان میریزد
آب بر دست سبو، گریهٔ مستانه ما
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به حال و هوای غمانگیز خود اشاره میکند که در محیطی قدیمی و معنوی مانند دیر مغان، با نوشیدن مدام و غمگین بودنش به تفکر فرو رفته است. احساساتی همچون اندوه و شادی توأم در این فضا وجود دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.