تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۶

در این شعر، شاعر به احساس آرزو و خواسته‌های خود اشاره دارد و بیان می‌کند که این آرزوها مانند غبار بر بال و پر او نشسته‌اند. همچنین، او از عدم داشتن مکانی پایدار و مطمئن برای این آرزوها در کنار زیبایی‌ها (شاخ گل) سخن می‌گوید. به‌طور کلی، شعر به احساس ناپایداری و کمرنگی آمال اشاره دارد.