فیض ما دیوانگان کم نیست از ابر بهار
خوشه بندد دانهٔ زنجیر در زندان ما
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به این موضوع اشاره دارد که نعمتها و فیضهای الهی بیپایان است و حتی در شرایط سخت و محدود، مانند زندان، میتوان به امید و زندگی ادامه داد. در بهار، برکات و زیباییها مانند دانههایی هستند که به زندگی امید میبخشند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.