دَر گرفتاری، زِ بَس ثابتقدم اُفتادهایم
بَرنَخیزَد ناله از زنجیر، دَر زندانِ ما
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر از شدید بودن مشکلات و معضلات زندگانی خود سخن میگوید و بیان میکند که به خاطر استقامت و پایداری در برابر سختیها، هیچ نالهای از زنجیرهایی که او را در زندان نگه داشته، برخاست نمیشود. این نشاندهنده تحمل و سکوت در برابر درد و رنج است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.