تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۹

در این شعر، شاعر به حالتی از آرامش و رهایی اشاره می‌کند که ناشی از زیبایی و جذابیت چشم‌های معشوق است. او از شب خمار و دردسرهای آن در امان است و خودش را به نوعی مست و شاداب در پی چشم‌های زیبا حس می‌کند.