تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۴

این بیت به این معناست که مردم سعی می‌کنند از بلاهای الهی فرار کنند، اما ما دل‌مان را به آن بلای خدا سپرده‌ایم و به آن تن داده‌ایم. به نوعی، شاعر می‌گوید که ما با وجود مشکلات، به خواست الهی تسلیم هستیم.