تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۶

در این بیت، شاعر به حسرت و درد جدایی از محبوب اشاره می‌کند. او با تشبیه خود به نی، به ناله و فریاد درونی‌اش اشاره دارد که از دوری محبوب ناشی می‌شود. این تصویر نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین احساسات عاشقانه و غم است.