به امّیدی که چون بادِ بهار از دَر دَرون آیی
چو گُل، در دستِ خود داریم، نقدِ زندگانی را
دربارهٔ این سروده
شاعر به انتظار ورود شخصی خاص است، مانند وزش خوشایند باد بهاری. او زندگی را مانند گلی در دستان خود میبیند که ارزش و زیبایی آن را درک کرده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.