جان محال است که در جسم بود فارغبال
خواب آشفته بود مردم زندانی را
دربارهٔ این سروده
این بیت بیانگر این است که جان نمیتواند به راحتی در جسمی که در قید و بند است، حضور داشته باشد. او وضعیت مردم زندانی و آشفتگی خواب آنها را توصیف میکند. به عبارت دیگر، انسانها در شرایط سخت و دشوار نمیتوانند آرامش و راحتی روحی را تجربه کنند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.