تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۴

در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت خاص یوسف اشاره می‌کند و می‌گوید که خمار و نشئگی او با هیچ چیز دیگری قابل مقایسه نیست. او از کسی می‌خواهد که این ظرف خالی مینا (که نمادی از تشنگی و نقص است) را از پیش چشمانش بردارد، زیرا زیبایی یوسف آنقدر خاص است که چیزی نمی‌تواند آن را پنهان کند.