آسمانها، دَر شکستِ من، کَمرها بستهاند
چون نگه دارم من از نُه آسیا، یک دانه را؟
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر از دشواریها و مشکلاتی صحبت میکند که به او فشار میآورند و او را در شرایط ناگواری قرار دادهاند. او در تلاش است تا حتی در میان این چالشها، نگهدارنده و محافظ یک دانه امید یا آرزو باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.