مَرا، از صافیِ مَشرَب، زِ خود دانند، هر قومی
که: هر ظرفی، به رنگِ خود بَرآرد، آبِ روشن را
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به این نکته اشاره میکند که انسانها به خاطر دیدگاهها و تجربیات مختلف خود، برداشتهای متفاوتی از حقیقت دارند. به عبارتی، هر قوم و گروهی، مثل ظرفی که آب را به رنگ خود درمیآورد، دنیای اطرافش را با توجه به ویژگیهای خاص خود تفسیر میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.