تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۷

این بیت شاعر به 느낌 و حالت خاصی اشاره دارد. "گوشی نخراشد ز صدای جرس ما" به این معناست که ما تحت تأثیر صداهای محیط نیستیم و به مسیر خود ادامه می‌دهیم. "ما قافله ریگ روانیم جهان را" نشان‌دهنده این است که ما مانند دسته‌ای از ریگ‌ها در حال حرکت هستیم و به سادگی از یک مکان به مکان دیگر می‌رویم، بدون نگرانی از چیزهایی که در اطرافمان می‌گذرد. در کل، مضمون این بیت به حرکت و پایداری در زندگی اشاره دارد.