تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۵

این بیت به مفهوم این اشاره دارد که کارها زمانی به نتیجه می‌رسند که وقت مناسب آن برسد. به نوعی، نرسیدن به هدف یا حل مشکل ممکن است به دلیل عدم وجود زمان مناسب باشد. در اینجا به مثال «رهایی یوسف از بند» نیز اشاره شده است که با رسیدن زمان مناسب اتفاق افتاده است.