زِ جسم، جانِ گُنَهکار را، مَلالی نیست
که: دلپذیر کُنَد، بیمِ قتل، زندان را
دربارهٔ این سروده
این بیت بیانگر این است که روح انسان خطاکار از جسمش دلتنگ نیست، زیرا دلش به زخمهای خطرناک و دردناک مانند قتل و زندان عادت کرده است. در واقع، به نوعی از غم و اندوه فرار کرده و به آنها بیاعتنا شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.