با دل بی آرزو، بر دل گرانم یار را
آه اگر میبود در خاطر تمنایی مرا
دربارهٔ این سروده
شاعر با دلی بیآرزو و سنگین به یاد یار خود است و حسرت میخورد که کاش در دلش آرزویی از او باقی مانده بود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.