تک‌بیت شمارهٔ ۱۷۸

شاعر از احساس درد و رنج درونی خود سخن می‌گوید و می‌گوید تا زمانی که این آتش درونش فروکش نکرده، کسی نمی‌تواند عمق تهیدستی‌اش را درک کند.