چو گردباد به سرگشتگی برآمدهام
نمیرود دل گمره به هیچ راه مرا
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به احساس آشفتگی و سردرگمی خود اشاره میکند. او مانند گردبادی در حال چرخش است و دلش نمیتواند به راه مشخصی هدایت شود. احساس گمگشتگی و بیهدف بودن او به وضوح در این کلمات نمایان است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.