در بیابانی که از نقش قدم بیش است چاه
با دو چشم بسته میباید سفر کردن مرا
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به دشواری و سردرگمی در سفر زندگی اشاره میکند. او نماد بیابان را به عنوان نشانهای از گمگشتی و دوراهی در مسیر زندگی مطرح میکند و نشان میدهد که برای پیشرفت در زندگی، گاهی باید با چشمان بسته و بدون دیدن مسیر، به جلو رفت.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.