تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۷

این بیت نشان‌دهنده‌ این است که شاعر هنوز نتوانسته است به خوبی از زیبایی و جذبه‌ کسی که مقابلش است، لذت ببرد و در نتیجه، عقل و هوش او تحت تأثیر آن زیبایی قرار گرفته است. به عبارت دیگر، ناشی‌گری و عدم تمرکز او در برابر جذابیت فرد مورد نظر سبب شده که نتواند به درستی واکنش نشان دهد.