تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۴

این شعر بیانگر احساسی عمیق از عشق است که به حدی قوی است که همه چیز را تحت تاثیر قرار می‌دهد. عشق به قدری توانمند است که دنیا و آخرت را از چشم شاعر دور می‌کند، مانند دو قطره اشک که از چشم می‌ریزد و گویی هیچ چیز دیگر برای او اهمیت ندارد.