تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷

شاعر در این بیت به حسرت و اندوه اشاره می‌کند و از زندگی‌اش می‌گوید که همچون لاله‌ای سوخته و پژمرده است. او احساس می‌کند که روزگار با او به‌طرز ظالمانه‌ای برخورد می‌کند و او را به درد و رنج می‌اندازد.