نیست جز پاکیِ دامن، گُنَهام، چون مَهِ مصر
کو عزیزی، که بُرون آوَرَد از بَند، مرا؟
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به پاکی و بیگناهی خود اشاره میکند و بیان میکند که مانند ماه در مصر، از گناهان خود پاک است. او همچنین در پی کسی است که بتواند او را از گرفتاریها و بندها رها سازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.