ز فیض سرمهٔ حیرت درین تماشاگه
یکی شدست چو آیینه خوب و زشت مرا
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به ویژگیهای حیرتانگیز این تماشاگه اشاره میکند که در آن زیبایی و زشتی در هم آمیختهاند و به گونهای تصوری از وجود خود را در آینه بیان میکند. این تصویر نشاندهندهٔ همنشینی و تضاد زیبایی و زشتی در زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.