روزگاری است که با ریگ روان همسفرم
میروم راه و ز منزل خبری نیست مرا
شاعر در این بیت احساس تنهایی و بیخبری از منزل خود را بیان میکند. او در کنار ریگهای روان در حال سفر است و نمیداند به کجا میرود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
روزگاری است که با ریگ روان همسفرم
میروم راه و ز منزل خبری نیست مرا