تک‌بیت شمارهٔ ۹۳

در این بیت، شاعر احساس ناراحتی و بی‌قراری خود را بیان می‌کند. او به زیبایی و جذبه چهره محبوبش اشاره می‌کند که مانند موی آتشین، او را به شدت تحت تأثیر قرار داده و باعث عدم آرامش او شده است. آتش طلعت محبوبش نبض قلب او را به تلاطم انداخته و آرامش را از او گرفته است.