تک‌بیت شمارهٔ ۸۴

در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که به خاطر گناهانش او را ببخشد و احساس ندامت و پشیمانی خود را با اشک و عرقی که ناشی از ضعف و انفعال است، ابراز می‌کند.