تک‌بیت شمارهٔ ۸۳

این شعر به این موضوع اشاره دارد که با چشم‌های خالی و تهی نمی‌توان از زیبایی‌های زمین لذت برد و نمی‌توان به درستی از نعمت‌هایی که در دسترس است بهره‌مند شد. همچنین بیان می‌کند که مشاهده و درک عمیق نیازمند ابزار و توانایی مناسب است و فقط با نگاه سطحی نمی‌توان به عمق خیر و برکت‌های زندگی پی برد.