تک‌بیت شمارهٔ ۷۴

این بیت اشاره دارد به محدودیت‌های انسانی و نیاز به انتخاب. شاعر از فرد می‌خواهد که یا به خود را خم کند (تن به سختی دهد)، یا همچون سبو (پیمانه) صبر کند، یا به دوری از خشت و پیمانه‌ها (موانع) بیاندیشد. در نهایت، از او می‌خواهد که بیشتر از این خود را در شرایط سخت قرار ندهد و خود را از مشکلات نرنجاند.