تک‌بیت شمارهٔ ۴۶

این شعر اشاره به حالتی از عشق و مستی دارد. گوینده بیان می‌کند که اگر معشوق بر بالین او بیفتد، هرگز نخواهد گذاشت بوسه‌ای بر لبان شراب‌آلود او بگذارد، به نوعی نشان‌دهنده‌ی تعهد و وفاداری او به معشوقش است.