تک‌بیت شمارهٔ ۳۷

برداشت: این بیت به این معناست که نباید به دوستان و هم‌سفران در زمان‌های سخت و تاریک، با چشم دلسوزی نگاه کرد. زیرا گاهی اوقات در پس چهره‌های آشنا و محبوب، افراد مخفی و ناشناخته‌ای وجود دارند که ممکن است در حال نوشیدن آب حیات و خوشبختی باشند، مانند سکندر و خضر در داستان‌ها. بنابراین، نباید قضاوت‌های اولیه‌ای بر پایه احساسات دلسوزانه کنیم.