که میآید به سر وقت دل ما جز پریشانی؟
که میپرسد بغیر از سیل، راه منزل ما را؟
دربارهٔ این سروده
شاعر به احساس ناامیدی و بیقراری خود اشاره میکند و از این میگوید که هیچ کس جز پریشانی و سردرگمی به دل او نمیرسد. همچنین به این نکته اشاره دارد که هیچکس جز سیل و آشفتگی، راهی به منزل و آرامش او نمیپرسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.