چنان به فکر تو در خویشتن فرو رفتیم
که خشک شد چو سبو دست زیر سر ما را
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر بیان میکند که به قدری در فکر و یاد تو غرق شدهایم که گویی در این حالت، همه چیز اطرافمان خشک و بیحرکت شده است، مثل سبویی که در آن آب نیست و فقط به عنوان تکیهگاه باقی مانده است. احساس عمیق و جدایی از واقعیت نشاندهندهی شدت عشق و وابستگی به معشوق است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.