چو تخم سوخته کز ابر تازه شد داغش
ز باده شد غم و اندوه بیشتر ما را
دربارهٔ این سروده
این ابیات به احساسات عمیق و اندوه اشاره دارد. شاعر به تشبیه تخم سوخته پرداخته و بیان میکند که وقتی باران (ابر) بر آن میبارد، درد و غم بیشتری در دل ما ایجاد میکند. به عبارت دیگر، هرچقدر که تلاش کنیم با شادی و خوشی خود را تسکین دهیم، همچنان اندوه و غم در زندگی ما باقی میماند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.