تک‌بیت شمارهٔ ۱۵

در این بیت، شاعر به ناکامی و رنج دل عاشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که دل عاشق با دیدن زیبایی‌های چمن (گل‌ها) بیشتر آزرده خاطر می‌شود، زیرا هر گل مانند دام‌هایی است که اجازه نمی‌دهد مرغ عشق (عاشق) به پرواز درآید. به عبارتی، زیبایی‌های دنیا خود باعث رنج و محدودیت عاشق می‌شوند.