ز ابر دست ساقی جسم خشکم لاله زاری شد
که در دل هر چه دارد خاک، از باران شود پیدا
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر از ساقی میخواهد که با بارش باران (نوشیدن شراب) به او زندگی ببخشد و جسم خشک او را مانند لالهزاری سرسبز و آباد کند. این توصیف نشاندهنده نیاز به عشق و ترمیم درونی است که با بارش باران (محبت) ممکن میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.