تک‌بیت شمارهٔ ۷

شاعر در این بیت از این موضوع سخن می‌گوید که از چیزهایی که به تملک او نیست، سود می‌برد و به نوعی بر پایه دارایی‌های غیرمالکی خود زندگی می‌کند. او همچنین اشاره می‌کند که هر لحظه باید آماده باشد تا طلبکارانی که از او انتظار دارند، وجود دارند. این مفهوم به نوعی بیانگر دشواری‌ها و فشارهای زندگی است.