ای قیامت نخل بند قامت رعنای تو
نخل رعنایی به بارآورده بالای تو
دربارهٔ این سروده
این شعر به زیبایی و عظمت قیامت و تأثیر آن بر روح و زندگی انسان اشاره دارد. شاعر از نخل رعنای خداوند سخن میگوید که نماد زیبایی و امید است. احساسات عمیق عشق و وفاداری به خداوند و عظمت او در مقابل انسانهای ضعیف و افتاده بیان شده است. بوسهی شاعر به خاک پای خداوند نماد احترام و عبادت اوست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
حق ما افتادگان را کی توان پامال کرد؟
بوسه من کارها دارد به خاک پای تو