زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورد
در ده که تراز عمر نو خواهم کرد
در این بیت، شاعر از بادهای کهنه و نوشیدنیای که دهقان پرورش داده سخن میگوید. او میخواهد در این ده زندگیاش را تازه کند و از دنیا بیخبر باشد. شاعر از مرد دانا میخواهد تا در مورد اسرار جهان به او بگوید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورد
در ده که تراز عمر نو خواهم کرد
مستم کن و بی خبر ز احوال جهان
تا سر جهان بگویمت ای سره مرد