شمارهٔ ۴۵

برداشت: ای ساقی، اگر هرگز به یاد ما هستی، جز شراب هیچ چیزی در پیش ما قبول نکن!

برداشت: فرش و لباس ریا را در مکان‌های خراب و ناپسند بفروش و یک جرعه شراب بیاور.

برداشت: اگر دل زنده و زنده‌ای داری، صدای خوش و شاداب مستان را در گلشن جان بشنو که ندا می‌دهد: ای زندگی!

برداشت: با درد خود به جستجوی درمان بیا، زیرا عشق مانند دارویی کشنده است که به تو کمک می‌کند.

برداشت: در عشق، دل پر از رازهایی است که با نغمه‌های خوش و صدای نی به گوش می‌رسد.

برداشت: یک فرد بی‌پول و صادق در عشق، از هزاران شخص ثروتمند و بخشنده برتر است.

برداشت: یک فرد با زیبایی و جذبه‌ای مانند سلطان، از دور می‌آمد و مردم شهر به دنبال او بودند.

برداشت: مردم نگران زیبایی چهره او هستند و از شرمی که بر چهره‌اش نشسته، بهت‌زده‌اند.

برداشت: حافظ از شدت غم تو چقدر باید ناله کند؟ آخر من با دل شکسته‌ام، اما این وضعیت تا کی ادامه خواهد داشت؟

برداشت: من در کنار تو می‌نشینم و با غم و اندوهت کنار می‌آیم و زندگی‌ام را در عشق بازسازی می‌کنم.