شمارهٔ ۴۳

برداشت: هیچ جایی بهتر از محله‌ی خراباتی‌ها نیست که در سن پیری بتوانم در آنجا پناه بگیرم.

برداشت: آرزو می‌کنم از تو چه چیزهایی را پنهان کنم؛ شیشه‌ی شراب و چهره‌ی زیبای تو.

برداشت: جای من در کنار اهل عیش و زندگی است و وطن من همان جاست. نظر من هم نظر معبودها و محبوب‌هاست که همواره خوشبخت و مطلوب است.

برداشت: چه کار می‌توانی بکنی وقتی در میخانه کسی مانند من دیوانه وجود ندارد؟ این تنها سخن بازیگوشی است.

برداشت: مؤدب و متواضع باش زیرا هرکس سخن پیر را نمی‌تواند نقل کند مگر برهمن یا را باشد.

برداشت: ما هیچ کسی را جز تو در ذهن نداریم و هیچ توجهی به دیگران نمی‌کنیم.

برداشت: به دل شکسته و آسیب‌دیده حافظ رحم کن، زیرا امروز هر چه که باشد، بدون تردید فردایی در پیش است.