شمارهٔ ۳۱

برداشت: هر لحظه از غم جدایی‌ات فریاد می‌زنم و آه می‌کشم، اما اگر ناله و زاری من به تو نرسد، باد به گوش تو برساند.

برداشت: چه کار کنم اگر در غم دوری تو، ناله و فریاد نزنم؟ حالت من به‌گونه‌ای است که هیچ‌کس به جز تو نباید از آن باخبر باشد.

برداشت: روز و شب در غم و اندوه به سر می‌برم و نمی‌توانم شاد باشم، چرا که از دیدار تو دورم.

برداشت: زمانی که تو از دیده من دور شدی، چه بسیار چشمه‌های خونینی که از دل به چشم ریخته شد.

برداشت: حافظ تمام روز و شب در یاد تو غرق شده است و از این بنده‌ای که به او دل داده، به طور کامل رها شده است.