شمارهٔ ۱۷

برداشت: امروز روز عید است و من تصمیم دارم که نتیجه‌ی سی روز تلاش و عبادت خود را به دست بیاورم و از خوشی‌ها بهره‌مند شوم.

برداشت: مدتی است که از چهره‌ی ساقی و جام دور هستم و از این که به خاطر اشتباهاتم خجالت زده‌ام، دلم نمی‌آید به او نگاه کنم.

برداشت: من دیگر در تنهایی نمی‌نشینم، حتی اگر مثل یک زاهد در صومعه زنجیر به پا کنم.

برداشت: واعظ شهرم نصیحت‌های بزرگان را می‌کند، اما من کسی نیستم که حرف‌های دیگران را بپذیرم.

برداشت: کسی که جانش را در میکده و در برابر عشق فدای می‌کند، کجاست تا من سرم را در برابر او بگذارم و به او احترام کنم؟

برداشت: شراب را بنوش و در عین حال ظاهر تقوا و دیانت را حفظ کن. ای کاش مردم از این ظاهرسازی من باخبر شوند!

برداشت: مردم می‌گویند که حافظ از بزرگترها سخن می‌گوید، اما من امروز می‌فهمم که یک جرعه از می بهتر از صد سال نصیحت از سالخوردگان است.