شمارهٔ ۹

برداشت: در هر زمانی که جز جستجوی روشنی و آگاهی نباشد، اگر به اندازه‌ی زیادی از چیزهای بی‌ارزش نابود شود، جای تعجبی ندارد.

برداشت: پرنده ای که با غم و وغصه همنشین باشد در طول عمرش روی شادی را نمیبیند .

برداشت: در دنیای عشق، اگر آتش وجود نداشته باشد، همه چیز به وسوسه و کفر دچار می‌شود و در این وضعیت، عشق نمی‌تواند به درستی شکل بگیرد.

برداشت: در جامعه‌ای که افراد خود را بفروشند، دانش و فضیلت مهم است و جایگاه اجتماعی براساس رندی و تردید می‌شود. در این فضا، نسب و اعتبار خانوادگی معنایی ندارد و به هیج وجه نمی‌تواند نشانه‌ای برای ارزش انسانی باشد.

برداشت: در جمعی که خورشید در آنجا به تعداد ذرات کوچک دیده می‌شود، بزرگ‌نمایی از خود نشانه‌ی بی‌ادبی است.

برداشت: بنوش که اگر عمر جاودان هم پیدا کنی، تنها دلیل وجودی‌اش جز شراب بهشتی نخواهد بود.

برداشت: روزی می‌آید که عشق و وصال محبوبی چون تو به دست خواهد آمد، زمانی که مشکلات و سختی‌های زندگی وجود نداشته باشد و دیگر شب‌های تنهایی تمام شده باشد.