شمارهٔ ۸

برداشت: کار من تحت تاثیر چرخ فلک به نتیجه نمی‌رسد و دل من از درد پر شده است، ولی به درمان نمی‌رسد.

برداشت: در این بیت، سخن از حالت ذلت و فقر بیان شده است. راوی با حالتی از ناتوانی و نیاز، در کنار خاک راه ایستاده و احساس می‌کند که از چهره‌اش آب می‌افتد، اما حتی نانی برای خوردن ندارد. زندگی او به شدت دچار کمبود و دشواری است.

برداشت: من برای چیزهای کم‌اهمیت و بی‌ارزش تازگی نمی‌زنم و آسیب نمی‌رسانم، زیرا در برابر صدهزار زخم و درد بزرگ، این زخم‌های کوچک هیچ اعتباری ندارند.

برداشت: من به دنبال راه راست هستم و جانم در این مسیر در حال پرواز است، اما بیچاره، وقتی که دستوری نرسد، چه می‌تواند بکند؟

برداشت: آرزوی من باعث شده که دل‌ام پر از غم شود. افسوس که به آرزوهایم به راحتی نمی‌توانم برسم.

برداشت: یعقوب به قدری دلتنگ فرزندش یوسف بود که چشمانش از غم و حسرت سفید شد و خبر و آوازه‌ای از مصر به سرزمین کنعان نمی‌رسید.

برداشت: کسانی که نادانی دارند و فقط به ظاهر و تجملات توجه می‌کنند، به اوج نمی‌رسند. تنها کسانی که درک و دانش دارند، می‌توانند به عمق واقعی ارزش‌ها و فضیلت‌ها دست یابند و این دستاورد از راه سعی و تلاش به دست می‌آید.

برداشت: زمانه به قدری نامناسب و سخت شده است که حتی فرزندان علم و فضل نیز از دستبرد آن در امان نیستند. این غم و اندوه برای آن‌ها بسیار سنگین است، به طوری که نمی‌توانند به جان خود دسترسی پیدا کنند و از آن محافظت کنند.

برداشت: صبور باش، زیرا در مسیر عشق، تنها کسی به معشوق نمی‌رسد که جانش را برای او ندهد.