شمارهٔ ۴

برداشت: غم او در دل من جا گرفته و فکری شبیه زلف او در سر من وجود دارد.

برداشت: لب مانند شعله‌ای از آتش است که حیات را به ارمغان می‌آورد و از آن آتش، آبی در وجود ما جاری شده است.

برداشت: پرنده‌ای به نام هما که نماد آرزوها و امیدهاست، همیشه در دل من جای خاصی دارد و من سال‌هاست که به خاطر زیبایی و جذابیت آن شخص خاص، زندگی‌ام را به سوی او سوق داده‌ام.

برداشت: به خاطر زیبایی و جذابیت او به عشقش دلبسته شدم، زیرا عشق و علاقه به او در دل عاشقان شدت یافته است.

برداشت: وقتی ما تحت حمایت و مهربانی او هستیم، چرا او از ما فاصله گرفته است؟

برداشت: امروز بوی خوشی چون عطر خوش عنبر در هوا پیچیده است، آیا ممکن است که محبوبم به سمت بیابان رفته باشد؟

برداشت: از چشمانم مانند دو دریا، گوهری به نام اشک به وجود آمده که در لؤلؤی خواب کودکانه، پنهان شده است.

برداشت: حافظ در اینجا می‌گوید که داستان و سخن درباره تو، ای درخت زیبا و خوشبو، به قد و قامت تو عظمتی خاص داده است.