غزل شمارهٔ ۴۸۰

برداشت: ای کسی که در به قتل رساندن ما هیچ رحم و ملاحظه‌ای نداری و برای رسیدن به سود و سرمایه‌ات، هیچ تردیدی نمی‌کنی.

برداشت: دردمندان در خطر و مشکلاتی قرار دارند و این قوم ممکن است دچار اشتباهاتی شوند. پس مراقب باش که خودت را درگیر نکنی.

برداشت: رنج و درد ما را هیچ‌کس نمی‌تواند تحمل کند، اگر تو فقط به یک نگاه کردن اکتفا کنی و انصاف به خرج ندهی که دست به کمک بزنید.

برداشت: چشم ما به انتظار تو مانند دریا وسیع و عمیق است، پس چرا تو برای کمی آرامش و گشت و گذار کنار دریا نمی‌آیی؟

برداشت: هرکس به نحوی درباره تو سخن گفته و نظراتی بیان کرده، این نظرات بیشتر بر اساس منافع خودشان است. تو باید به این گفته‌ها توجه نکنید و به آنها اهمیت ندهی.

برداشت: اگر معشوق و زیبایی به تو نمایش خود را نشان دهد، ای زاهد، دیگر نباید از خدا چیزی جز شراب و محبوب بخواهی.

برداشت: ای حافظ دعاهایت را به ابروی یار که شبیه محراب است ببر که تو هیچ جا به جز نزد یار از سر صداقت دعا نمی کنی