غزل شمارهٔ ۴۷۸

برداشت: با تجربه کردن تمام عیار عشق الهی، از بند غصه ها و تعلقات دنیایی خلاص خواهی شد.

برداشت: دل خود را باز و آزاد قرار بده، مانند جامی که پر از شراب است. چرا که باید زندگی را پر از شادی و سرزندگی بگذرانی، نه مانند خُم که ظرفیتش محدود است.

برداشت: وقتی از می‌خانه به شوق و حال خوب مشغول نوشیدن می‌شوی، کمتر به خودت می‌نازی و به خودبالا بردن متوسل نمی‌شوی.

برداشت: خود را مانند سنگ محکم و استوار کن، نه مانند آب نرم و بی‌ثبات. در زندگی باید رنگین و متنوع باشی، اما در عین حال پایدار و مطمئن.

برداشت: دل خود را به عشق مشغول کن تا بتوانی به طور قاطع و شجاعانه از ظاهرسازی و ریاکاری دوری کنی و حقیقت را در آغوش بگیری.

برداشت: برخیز و تلاشی کن مانند حافظ تا خود را در راه معشوق تقدیم کنی.